Plastyka pochwy, czyli waginoplastyka, to zabieg chirurgiczny mający na celu przywrócenie prawidłowego kształtu i napięcia pochwy. Polega na usunięciu nadmiaru tkanki i wzmocnieniu mięśni pochwy, co może poprawić komfort życia seksualnego i zmniejszyć problemy związane z obniżeniem narządów rodnych. Zabieg przeprowadzany jest w znieczuleniu i może obejmować plastykę przedniej i/lub tylnej ściany pochwy, a także plastykę krocza.

Na czym polega plastyka pochwy?
Zabieg polega na:
– usunięciu nadmiaru rozciągniętej tkanki pochwy,
– zbliżeniu i zszyciu mięśni dna miednicy i ścian pochwy,
– odtworzeniu prawidłowego napięcia mięśni i struktury pochwy.

Wskazania do zabiegu:
Medyczne i funkcjonalne:
– nadmierne rozluźnienie pochwy po porodach,
– wypadanie pochwy lub ścian pochwy,
– problemy z nietrzymaniem moczu,
– uczucie „luzu” podczas stosunku,
– trudności z utrzymaniem tamponów.

Estetyczne i psychiczne:
– niezadowolenie z wyglądu pochwy i krocza,
– obniżone poczucie atrakcyjności,
– pogorszenie jakości życia seksualnego.

Jak wygląda zabieg?
Przed plastyką pochwy pacjentka odbywa konsultację z chirurgiem- ginekologiem, podczas której omawiane są jej oczekiwania, możliwości zabiegu oraz wykonywane są niezbędne badania kwalifikujące do procedury. Plastyka pochwy przeprowadzana jest zazwyczaj w znieczuleniu miejscowym, co zapewnia pacjentce komfort i brak bólu
podczas operacji. W trakcie zabiegu chirurg wykonuje nacięcie na tylnej lub przedniej ścianie pochwy, zależnie od indywidualnych potrzeb i wskazań, po czym usuwa nadmiar rozciągniętej tkanki. Po dokonaniu korekty chirurg zszywa tkanki za pomocą szwów zwykłych, lub rozpuszczalnych. Następnie może wrócić do domu. Okres rekonwalescencji trwa zazwyczaj od kilku tygodni do miesiąca. W tym czasie zalecane jest unikanie wysiłku fizycznego, noszenia obcisłej odzieży oraz wstrzemięźliwość seksualna, aby umożliwić prawidłowe gojenie się tkanek i uniknąć powikłań.

Możliwe skutki uboczne:
– ból, obrzęk, siniaki,
– krwawienie lub infekcja,
– trudności w oddawaniu moczu (tymczasowo),
– blizny, uczucie ściągnięcia,
– zmiany w odczuwaniu bodźców seksualnych (u niektórych kobiet),
– rzadko: przetoki, asymetria, konieczność korekty.
– lekkie pieczenie, suchość lub obrzęk przez 1–2 dni,
– bardzo rzadko: infekcja, poparzenie, dyskomfort przy stosunku.

Przeciwskazania:
– ciąża i połóg,
– miesiączka (w dniu zabiegu),
– infekcje intymne,
– nieleczone choroby przewlekłe (cukrzyca, nadciśnienie),
– choroby nowotworowe w obrębie miednicy,
– zaburzenia krzepnięcia.